In oktober werden de eerste stappen gezet ten aanzien van het ontwikkelen van het schoolplan 2008-2012 onder regie van de als interim-directeur aan de Mariaschool verbonden Joke Zwanenburg en adviseur Joke Tap.

Tijdens deze intensieve dagen werd er gedurende het proces vaak gediscussieerd, want er speelde nogal wat. Men had in het verleden veranderingen meegemaakt, die niet voor iedereen even prettig en/of  zorgvuldig waren ervaren. De afgelopen jaren had iedereen zich enigszins op zijn eigen terrein teruggetrokken. Iedereen deed in feite zijn eigen dingetje. De werkdruk was opgelopen en het was moeilijker geworden om op tijd alles af te krijgen. Doordat iedereen zo druk bezig was, had men geen tijd voor interne communicatie. Hoogste tijd om er iets aan te doen.

D.I.P.O. maakt gebruik van de methode 'Creatieregie'. Er wordt een veranderingsproces doorlopen, dat regie verdient. Het is een methode (voor management en medewerkers) om binnen een relatief korte, maar wel zeer intensieve tijd een aantal aspecten waarmee het team te maken heeft en/of krijgt in beeld te brengen, de gewenste situatie te bepalen en te meten hoe het team ‘scoort’ op de verschillende aspecten.

Creatieregie is gebaseerd op twee principes die met elkaar in balans worden gebracht: Visie en Verbinding. Visie staat daarbij voor het doel dat men voor ogen heeft en Verbinding staat voor het contact dat men heeft met de dagelijkse praktijk, actualiteit, medewerkers en klanten.

Er wordt gekeken naar de materiële aspecten (het-kant), de persoonlijke aspecten (ik-kant), de samenwerkingsaspecten (wij-kant) en de maatschappelijke/externe aspecten (zij-kant).
De deelnemers moeten zich dus steeds plaatsen in een ander standpunt, om vervolgens van daaruit naar de organisatie te kijken.

Het team van de Mariaschool maakte in eerste instantie een voorzichtig positieve start in dit gemeenschappelijke creatieproces. Werken aan een creatie is het werken aan iets nieuws, iets gemeenschappelijks. De grote uitdaging ligt in de manier om de visie van een organisatie zo levend mogelijk te maken. Indien theorie geen verbinding heeft met de eigen beleving, brengen de woorden niets in beweging. Het proces is erop ingericht om het beste uit de mensen naar boven te halen.

De houding van de medewerkers sloeg om naar enthousiasme toen men in de gaten kreeg, dat het deze keer echt anders ging. Het draaide om hen. Er werd gewerkt aan iets gemeenschappelijks. Deze manier van werken werd op prijs gesteld. Zij voelden zich serieus genomen en vrij om te spreken. Ze waren nog strijdbaar. Op deze manier kwam men er uit!   Op een gegeven moment wist niemand meer welk deel van het verhaal van wie was, want het had vele eigenaren. Er ontstond een zeer hechte samenwerking. Stap voor stap werd er een gemeenschappelijk verhaal gecreëerd. Het werd een verhaal van iedereen.

Het is fantastisch om te zien wat een enorme bron van kracht en inspiratie een gemeenschappelijk gedragen visie kan hebben. Het gevoel van wat er ook gebeurt, dit is wat we met elkaar doen en daarom wil ik hier werken!

Het proces van visievorming werd door de Mariaschool afgerond en de totale visie werd gepresenteerd.

Nu kon het 4 Dimensionale Denkraam worden ingevuld en worden ingevoerd  in de computer. Het 4D-Denkraam fungeert als een meedogenloze spiegel en laat zien hoe de organisatie er voor staat. Er ontstaat een bepaald figuur als alle goed ontwikkelde aspecten in het midden van het denkraam worden geplaatst en alle minder goed ontwikkelde facetten in de buitencirkel. Nu kon men goed zien in welke kwadranten men goed en minder goed ontwikkeld was.

Hierna werd, met de visie als uitgangspunt en met het 4 D-Denkraam als basis, opgeschreven wat men nodig had om de doelstellingen te realiseren. De basis moest  worden gelegd om door middel van een aantal projecten stap voor stap de visie te gaan verwezenlijken.

De aspecten die enigszins met elkaar verband hielden, werden bij elkaar gezet. De clusters die ontstonden kregen een toepasselijke titel mee. Bij elk thema werd SMART aangegeven hoe hiermee aan de slag moest worden gegaan.

De projecten ten behoeve van het schoolplan werden gedefinieerd en de projecttrekkers konden worden benoemd. Als hulpmiddel voor het benoemen van deze projectleiders werden de aanwezige en ontwikkelbare competenties van de teamleden in kaart gebracht. Op basis van vragenlijsten werd vastgesteld met welke teamrollen iemand de meeste affiniteit had. Door de informatie over de uitkomsten van deze tests uit te wisselen, kwamen de leden van de groep meer over elkaar te weten en werd de keuze voor projectleider vergemakkelijkt.

De deelnemers waren bijzonder tevreden met het bereikte resultaat. De Mariaschool kon na
heel hard werken deze dagen fantastisch afsluiten: het schoolplan was geboren!